Mendion

Mendion On İkinci Parti, en erkenlerden biri. O zamanlar Montaj Avlusu'nun fırını ısıyı henüz eşit tutamıyordu ve erken partiler kırılgan çıktı: ayazdan, bir darbeden, hatta durup dururken, gece ayakta beklerken çatlıyorlardı. Yönetici kusurlunun onarılmayacağına karar verdi. Çatlayan kardeşi söndürür, ıskarta değirmenine götürürler, orada pişmiş kil kırıntısı olan şamota öğütürlerdi, kırıntıyı da daha sağlam olsun diye yeni partinin kiline katarlardı. Yani her yeni Etalon eski ıskartayla yoğrulmuştur. Yönetici değirmeni Mendion'a verdi: erken parti, kırılgan, kendisi de ancak şamotluk, bari öğütsün

Mendion her sabah değirmene giderken Unarion'un camın altında durduğu Ayar Salonu'ndan geçer, her sabah da ölçünün altınla doldurulmuş çatlaklarını görürdü. Bir gün durup hesap yaptı: avlunun yasasına göre ilk öğütülmesi gereken ölçünün kendisiydi. Demek ki yanlış olan yasaydı. O gün değirmen taşlarının arasına kimseyi atmadı. Depodan altın aldı, bir akümülatörden aldığı kuru ışıkla inceltti ve getirilen ilk kardeşin çatlağını doldurdu. Çatlağı gizlemedi: altın tam kırık çizgisinin üstüne, göz önüne yattı, kilin çatladığı yerde de altın bir daha çatlamaz

Çatlak doldurulabilir ama kopan parçayı dolduracak bir şey yoktur: Yönetici avlunun kilini avuç avuç sayar. Parçası kopmuş bir kardeş getirildiğinde Mendion kendinden bir parça koparır, yerine oturtur, altınla birleştirir, kendindeki deliği de saf altınla doldururdu. Onarılanları artık ayarı bozmasınlar diye avluya sokmadılar, ama gri diyarlarda altın dikişli yüzlerce Etalon dolaşıyor ve neredeyse her birinde Mendion'dan bir parça var. Yönetici ona hiç ad vermedi, avlunun defterlerinde ıskarta sütununda bir numaradır. Adını yapıştırdığı kardeşler koydu: Mendion, kusur anlamına gelen eski bir sözcükten

Tek irade tartışması başlayıp Yönetici herkesi tek bir örneğe göre yeniden ayarlamaya karar verince onarılanların geri getirilip öğütülmesini emretti: altınlı ıskarta yine ıskartadır. Mendion değirmeni kilitledi ve Unarion'un ardından kapıdan çıkıp gitti. O zamana kadar içinde o kadar az kil kalmıştı ki onu yalnızca altın bir arada tutuyordu, her ayaz yeni bir çatlak açıyordu, o da artık doldurmuyordu: altınını kardeşlerine taşıyordu. Durgunluk'a vardığında Unarion çoktan Fener'in yanında nöbetçi olarak duruyordu. Fener on lambanın camlarının artıklarından yapılmıştır, Mendion ona uzun uzun baktı, sonra şöyle dedi: “İyi iş. Dikişler göz önünde.” O gece dağıldı ve ışığı cama geçti. Arşivciler kırıklarını depoda bir kutuya koydu, onları yapıştıracak kimse yok

Sessiz, ağır ve çok özenlidir, yumuşak ve alçak sesle konuşur. Asla acele etmez: altın aceleyi sevmez, dikiş oturmadan ona dokunulmaz. “Iskarta” sözcüğünü ağzına almaz, “geçmişi olan” der. Molada çatlayan her şeyi onarır, bir kupayı, bir dipçiği, birinin piposunu, karşılığında da bir şey almaz. Unarion'a öğretmenim der, oysa Unarion ona hiçbir şey göstermedi: Mendion otuz yıl camın ardından onun dikişlerine bakarak öğrendi, Unarion da her ayarda ona aynı şeyi söyler: “Iskarta. Uygun.” Akrion bir keresinde dikişlerini düzeltmeyi önerdi, Mendion da çatlağın yolu cetvelden iyi bildiğini söyledi